خدای غیور و قدوس که از گناه خشمگین و غضبناک میشود، خدای رحمت نیز میباشد؛ خدایی که با وجود خشم و ضدیتی که نسبت به گناه و گناهکار دارد، اما آنقدر ما را دوست دارد که در جهت نجات دادن ما از داوریِ مهلکِ خودش پسر خود را فدا میکند. خدای ما هم خدای «داوری» است و هم خدای «نجات» زیرا هم «عادل و قدوس» است و هم «رحیم و فیاض». اگر فقط یک جنبه را اعلام و مورد تأکید قرار دهیم، در حال تحریف انجیل نجاتبخش هستیم!