منشور «زنِ راستین»

ما ایمان داریم که خداوند، حاکمِ مطلقِ جهان و آفرینندهٔ حیات است، و همهٔ مخلوقات برای خشنودی او و برای جلال او وجود دارند.^[1] 

ما ایمان داریم که آفرینش انسان به صورت مرد و زن، بخشی هدفمند و باشکوه از نقشهٔ حکیمانهٔ خداست، و مردان و زنان به‌گونه‌ای مکمل و متمایز آفریده شده‌اند تا تصویر خدا را منعکس کنند.^[2]

ما ایمان داریم که گناه، هر انسان را از خدا جدا ساخته و ما را از بازتاب دادن صورت او، آن‌گونه که برای آن آفریده شده‌ایم، ناتوان کرده است. تنها امید ما برای احیا و نجات، در توبه از گناهانمان و اعتماد به مسیح یافت می‌شود؛ او که زندگیِ بی‌گناهی زیست، به‌جای ما مرد و از مردگان برخیزانیده شد.^[3]

ما آگاهیم که در فرهنگی زندگی می‌کنیم که حق حاکمیت خدا را به‌رسمیت نمی‌شناسد، کتاب‌مقدس را الگوی زندگی نمی‌پذیرد، و در حال تجربهٔ پیامدهای کنار گذاشتن طرح خدا برای مرد و زن است.^[4]

ما ایمان داریم که مسیح در حال رهایی بخشیدن به این جهانِ گناه‌آلود است و همه‌چیز را نو می‌سازد، و پیروان او فراخوانده شده‌اند تا در مقاصد نجات‌بخش او سهیم شوند، در حالی که به‌وسیلهٔ قدرتی که خدا عطا می‌کند، می‌کوشند هر جنبه از زندگی انسان را که به‌سبب گناه آسیب دیده و تباه شده است، دگرگون سازند.^[5]

به‌عنوان زنان مسیحی، بر آنیم که خدا را حرمت نهیم، با زیستن به‌گونه‌ای برخلاف فرهنگ رایج این جهان؛ زندگی‌ای که زیبایی مسیح و انجیل او را به دنیای ما منعکس سازد.

بدین‌منظور، ما تأیید می‌کنیم که…

کتاب‌مقدس مرجعِ معتبر و مقتدر خدا برای تعلیم ما در راه‌های اوست و الگوی مقدس او را برای زن‌بودنِ ما، شخصیت ما، اولویت‌های ما، و نقش‌ها، مسئولیت‌ها و روابط گوناگون ما آشکار می‌سازد.^[6]

ما خدا را جلال می‌دهیم و برکت او را تجربه می‌کنیم، هنگامی که طرحِ آفرینش، کارکرد و نظمِ مقررِ او را برای زندگی‌مان می‌پذیریم و با شادی آن را می‌پذیریم.^[7]

ما، به‌عنوان گناهکارانی که رهایی یافته‌ایم، نمی‌توانیم زیبایی زن‌بودنِ کتاب‌مقدسی را جدا از کارِ تقدیس‌کنندهٔ انجیل و قدرتِ روح‌القدسِ ساکن در ما به‌جا آوریم.^[8]

مردان و زنان هر دو به‌شبَهِ خدا آفریده شده‌اند و در ارزش و کرامت برابرند، اما در خانه و در کلیسا دارای نقش‌ها و وظایف متمایزی هستند.^[9]

ما به‌عنوان زنان فراخوانده شده‌ایم تا مردان را در حالی که می‌کوشند مردانگیِ خداپسندانه را به‌ظهور برسانند، تشویق و ارزشمند بشماریم، و به رهبری که خدا به ایشان در خانه و کلیسا سپرده است احترام و پشتیبانی کنیم.^[10]

ازدواج، آن‌گونه که خدا آن را مقرر کرده است، عهدی مقدس، الزام‌آور و مادام‌العمر است میان یک مرد و یک زن.^[11]

هنگامی که ما پاسخ دهیم با فروتنی و به‌گونه‌ای شایسته به رهبری‌ای که از سوی خدا در خانه‌ها و کلیسا هایمان مقرر شده است، بازتاب‌دهندهٔ نوعِ تسلیم هستیم که مسیح به خدای پدر نشان داد.^[12]

اصرارِ خودخواهانه بر حقوق شخصی، برخلاف روحِ مسیح است؛ همان که خود را فروتن ساخت، صورتِ غلام پذیرفت و زندگی خود را از دست داد به‌خاطر ما.^[13]

زندگی انسان نزد خدا ارزشمند است و باید از لحظهٔ لقاح تا مرگ طبیعی محترم شمرده و محافظت شود.^[14]

فرزندان برکت خدا هستند؛ زنان به‌گونه‌ای یگانه آفریده شده‌اند تا حامل و پرورش‌دهندهٔ زندگی باشند، چه فرزندانی که خود به دنیا می‌آورند یا فرزندخوانده می‌کنند و چه فرزندانی که در محیط اطراف ایشان هستند.^[15]

نقشهٔ خدا برای جنسیت فراتر از ازدواج است؛ همهٔ زنان، چه متأهل و چه مجرد، موظف‌اند در روابط گوناگون خود الگویی از زن‌بودنِ کتاب‌مقدسی باشند، که در پوشش و اعمالشان حیا و آرامش را نشان دهند.^[16]

مسیح برای ما رنج کشید تا ما را به سوی خدا آورد؛ گاهی مؤمنان فراخوانده خواهند شد تا به‌خاطر او و به‌خاطر انجیل رنج بکشند. در چنین زمانی باید به ارزش ابدیِ پادشاهی او چشم دوخت، نه به آسایش این دنیا.^[17]

زنان مسیحی بالغ مسئولیت دارند تا میراثی از ایمان برجای گذارند، با تربیت زنان جوان‌تر در کلام و راه‌های خدا و با الگو نهادن برای زن‌بودن ثمربخش.^[18]

متقاعد از این حقایق، ما قصد داریم زنانی راستین برای خدا باشیم. ما تعهد می‌دهیم به دعوت و نقشهٔ او برای زندگی‌مان پاسخ دهیم. به فضل او و با تکیه فروتنانه بر قدرتش، ما:

1. خداوند، خدای خود را با تمامِ دل، جان، ذهن و قوت خود دوست خواهیم داشت.^[19]
2. کنترل زندگی خود را با خوشی به عیسی مسیح تسلیم خواهیم کرد؛ و به کلام و خواست او «آری» خواهیم گفت.^[20]
3. زنان کلام خواهیم بود؛ مشتاقانه در فهم و معرفت کتاب‌مقدس رشد خواهیم کرد و طبق کلام خدا در هر حوزه‌ای از زندگی خود خواهیم زیست.^[21]
4. رابطهٔ خود را با خدا از طریق دعا، پرستش، سپاس، اعتراف، شفاعت و تمنا پرورش خواهیم داد.^[22]
5. هدف و دعوت منحصربه‌فردِ خدا برای ما به‌عنوان زنان را، با فروتنی، شکرگزاری، ایمان و شادی درک کرده و به جا خواهیم آورد.^[23]
6. خدا را به وسیلهٔ رشد دادنِ فضایلی مانند پاکی، پرهیزگاری، تسلیم و محبت جلال خواهیم داد.^[24]
7. به همهٔ مردان و زنان که به‌صورت خدا آفریده شده‌اند احترام خواهیم گذاشت، آن‌ها را از خود برتر خواهیم شمرد، آنان را بنا خواهیم کرد و از تلخی، خشم و سخنان زشت دوری خواهیم کرد.^[25]
8. با وفاداری در کلیسای محلی خود شرکت کنیم، خود را به رهبران روحانی بسپاریم، در بستر جامعهٔ ایمانی رشد کنیم و از هدایایی که خدا به ما داده برای خدمت به دیگران، بنا کردن بدن مسیح و تحقق اهداف رستگاری او در جهان بهره بگیریم.^[26]
9. بکوشیم خانه‌هایی بسازیم که محبت، فیض، زیبایی و نظم خدا را بازتاب دهند، فضایی فراهم کنند که پرورش زندگی در آن امکان‌پذیر باشد و مهمان‌نوازی مسیحی را به کسانی که خارج از دیوارهای خانه‌مان هستند عرضه کنند.^[27]
10. قداست، پاکی و پایندگی عهد ازدواج را حرمت نهیم، چه این عهد متعلق به ما باشد و چه به دیگران.^[28]
11. فرزندان را به‌عنوان برکت خداوند بپذیریم و بکوشیم آن‌ها را تربیت کنیم تا مسیح را دوست بدارند، از او پیروی کنند و زندگی خود را برای انجیل و پادشاهی او وقف نمایند.^[29]
12. فرمان تیطوس ۲ را به‌جا آوریم: به‌عنوان زنان مسن، با نشان دادن پارسایی و تربیت زنان جوان‌تر آنان را در همه جهات خوشایند خدا سازیم؛ به‌عنوان زنان جوان، با فروتنی و تواضع تعلیم پذیریم و آرزو داشته باشیم به زنانی بالغ در خدا تبدیل شویم که نسل بعد را تربیت کنند.^[30]
13. در پی فرصت‌هایی باشیم تا انجیل مسیح را با کسانی که ایمان ندارند به اشتراک بگذاریم.^[31]
14. نسبت به یتیمان، بیوه‌زنان و دیگرانی که آسیب‌پذیر، محروم یا تحت ظلم‌اند، دل خدا را منعکس کرده و با مهربانی، رسیدگی به نیازهای آنان به نام مسیح و ترویج عدالت برای همهٔ انسان‌ها که حاملان تصویر خدا هستند، عمل کنیم.^[32]
15. برای جنبشی از بیداری و اصلاح در میان قوم خدا دعا کنیم، جنبشی که به پیشرفت پادشاهی و انجیل مسیح در میان همهٔ ملت‌ها منجر شود.^[33]