Q: چه زمانی وقت مناسب برای ترک کلیسا است؟

ترک یک کلیسا مسئلهای جدی است. ابتدا، داشتن ذهنیتی متعهد نسبت به بدنه کلیسای محلی شما کلیدی است. باید از وسوسه «پرش بین کلیساها» یا جستجوی مداوم برای یک کلیسای جدید (بهتر) خودداری کنید. بنابراین شاید سؤال درست این نباشد که «چه زمانی؟» بلکه «چرا؟» باشد. تعهد به کلیسای محلی برای زندگی ما به عنوان مؤمنان بسیار اهمیت دارد. با این حال، برخی نشانههای واضح وجود دارد که ممکن است زمان ترک کلیسا رسیده باشد، مانند: الحاد یا انحرافات عقیدتی، وقتی کلیسا از برخورد با گناه آشکار و مداوم یا بیاخلاقی خودداری میکند، یا وقتی شما از یک منطقه جغرافیایی نقل مکان میکنید. کتاب مقدس روشن میکند که خداوند به کلیسا اضافه میکند، بنابراین ما قطعاً به هدایت او برای پیدا کردن، پیوستن و خدمت در کلیسای او، و همچنین ترک آن نیاز داریم.

Q: مدیریت امور مالی برایم خیلی دشوار است. برای کمک به کجا میتوانم مراجعه کنم؟

کتابهای مفید: راهنمای کامل امور مالی خانوادگی بر پایه ایمان نوشتهٔ ران بلو و جرمی وایت نجات از بحران مالی: تصمیمگیری مطمئن در دنیای نامطمئن نوشتهٔ ران بلو و جرمی وایت تقسیم ارث: چگونه پول و دارایی را به فرزندان بدهیم بدون اینکه زندگیشان را خراب کنیم نوشتهٔ ران بلو و جرمی وایت کتاب جدید مدیریت پول خود را به دست بگیرید: برنامهای گامبهگام برای دستیابی و لذت بردن از آزادی مالی نوشتهٔ ران بلو به همراه جرمی وایت فرزندان شما هم میتوانند پول خود را مدیریت کنند: روشهای سرگرمکننده برای کمک به یادگیری آنها نوشتهٔ ران و جودی بلو و جرمی وایت

Q: عیسی کیست؟

این همان سؤالی است که هر انسان باید به آن پاسخ دهد. شیوهای که به این سؤال پاسخ میدهیم از بالاترین اهمیت برخوردار است. پاسخ ما تعیین میکند که چگونه به عیسی و پیام او واکنش نشان میدهیم. وقتی او در این جهان بود، برخی از تعلیماتش شکایت میکردند؛ برخی او را به خاطر آشکار ساختن تاریکی ذهنها و دلهایشان دشمن میداشتند؛ و در نهایت او را به مرگ سپردند. اما برخی دیگر با فروتنی و شادمانی سخنان او را پذیرفتند، زیرا باور داشتند او همان کسی است که ادعا میکرد: پسر خدا که به زمین آمد تا خدا و انسان را با هم آشتی دهد. و امروز نیز مردم یا عیسی را میپرستند، دوست میدارند، اعتماد میکنند و بهعنوان نجاتدهنده جهان از او پیروی میکنند، یا او را بیاهمیت یا حتی تهدیدی میدانند که باید از میان برداشته شود. در حقیقت، راه میانهای وجود ندارد. آنچه درباره عیسی باور داریم، سرنوشت نهایی ما را تعیین میکند. برای دریافت بیشتر، به منبع اصلی مراجعه کنید.

Q: چه اتفاقی میافتد وقتی میمیرم؟

کلام خدا میگوید که جدا از مسیح، همه ما گناهکارانی هستیم که میمیریم و ابدیت را در جدایی از خدا سپری خواهیم کرد. داوری خدا واقعی است و زمانی که نهایی شود، دیگر فرصتی برای توبه وجود نخواهد داشت. به همین دلیل کلام خدا میگوید: «اکنون روز نجات است» (دوم قرنتیان ۶:۲). این موضوع چیزی نیست که با خوشی درباره آن صحبت کنیم، اما حقیقت دارد و باید آن را درک کنیم و باور داشته باشیم. بیرون از مسیح هیچ امیدی نیست، اما در مسیح امید وجود دارد. نجاتی که خدا از طریق عیسی مسیح فراهم کرده است به ما امید زندگی پس از این زندگی را میدهد. چگونه یک انسان میتواند بداند که پس از مرگ در سوی دیگر، برای همیشه با خدا در آسمان خواهد بود؟ از طریق مرگ مسیح بر صلیب برای گناهان ما و قیام او از مردگان، او امکان نجات ما را از مرگ دوم فراهم کرده است، یعنی داوری و خشم خدا. کسانی که ایمان خود را به مسیح نهادهاند از آن مرگ دوم رهایی خواهند یافت، زیرا خدا نجات از مرگ را عطا میکند. قوم خدا، یعنی کسانی که به عیسی مسیح ایمان آوردهاند، برای همیشه در حضور خدا در خانه خواهند بود.

Question 1

در کلیسا با موقعیت دشواری روبه‌رو هستم. چه کاری باید انجام دهم؟

Accepted Answer

نانسی دِماس وُلگِموت به‌خوبی می‌گوید:
«ما باید برای وضعیت کنونی کلیسا امروز اشک بریزیم، برای آن تلاش کنیم، به آن اهمیت بدهیم، در دعا برای آن پیشقدم باشیم و از خدا برای آن طلب کنیم. اما هرگز آن را رد نکنید و از آن دور نشوید. شما بخشی از کلیسا هستید. عیسی کلیسا را دوست دارد و جان خود را برای آن داد.»
بدیهی است که چالش‌ها پدید می‌آیند، زیرا ما در دنیایی سقوط‌کرده زندگی می‌کنیم و با هم‌پیمانان ایماندار سروکار داریم که هنوز در فرآیند تقدیس هستند. نامه‌ای را که نانسی به دوستی که در یک موقعیت دشوار در کلیسا بود نوشته، در نظر بگیرید:
دوست عزیز،

صرف‌نظر از اینکه بمانید یا بروید، توصیه می‌کنم برای کشیشان و کل تیم کلیسای خود دعا کنید. من به اندازه کافی درباره کشیش - می‌دانم که او خداوند را جدی می‌گیرد و می‌خواهد مرد و کشیشی باشد که خدا از او می‌خواهد. از طریق دعاهای شما می‌توانید بخشی از فرآیند تقدیس در زندگی این رهبران باشید. می‌توانید با دعاهای خود به او کمک کنید مرد خدا شود که خدا می‌خواهد، و این ارزش بی‌نهایت بیشتری از هرگونه انتقاد شما خواهد داشت.
هرگاه خداوند شما را هدایت کند که بمانید یا بروید، از او بخواهید قلب و زبانتان را هدایت کند تا روحی سخت یا تلخ پیدا نکنید و وسیله‌ای برای انتقاد یا جدایی در کلیسا نشوید. هرچقدر هم سخت باشد، از خدا بخواهید به شما کمک کند تا بر کیفیت‌های قابل ستایش این مردان و کلیسا تمرکز کرده و قدردانی خود را ابراز کنید. در نهایت، نکته دیگری که مهم است به یاد داشته باشید: خدا شما را مسئول کارهایی که این مردان انجام می‌دهند نمی‌داند، بلکه تنها مسئولیت شما نحوه پاسخ دادن به کارهای آن‌هاست.
در نهایت، هنگامی که احساس دلسردی یا ناامیدی درباره وضعیت یک کلیسا یا کلیسا به‌طور کلی دارید، توصیه می‌کنم به کلام خدا بازگردید و نقشه و محبت خدا برای کلیسا را مرور کنید. من متوجه شده‌ام که نگاه کردن به پایان داستان کمک می‌کند؛ نتیجه نهایی کلیسا این است که به عنوان عروسی زیبا، بدون لکه و عیب، جلوه خواهد کرد. چه بخواهیم و چه نه، کلیسا با همه کاستی‌هایش، برای اینکه ما به آنچه خداوند قصد داشته برسیم، ضروری است.
با دعا برای شما،
نانسی

Question 2

چه زمانی وقت مناسب برای ترک کلیسا است؟

Accepted Answer

ترک یک کلیسا مسئله‌ای جدی است. ابتدا، داشتن ذهنیتی متعهد نسبت به بدنه کلیسای محلی شما کلیدی است. باید از وسوسه «پرش بین کلیساها» یا جستجوی مداوم برای یک کلیسای جدید (بهتر) خودداری کنید. بنابراین شاید سؤال درست این نباشد که «چه زمانی؟» بلکه «چرا؟» باشد. تعهد به کلیسای محلی برای زندگی ما به عنوان مؤمنان بسیار اهمیت دارد.
با این حال، برخی نشانه‌های واضح وجود دارد که ممکن است زمان ترک کلیسا رسیده باشد، مانند: الحاد یا انحرافات عقیدتی، وقتی کلیسا از برخورد با گناه آشکار و مداوم یا بی‌اخلاقی خودداری می‌کند، یا وقتی شما از یک منطقه جغرافیایی نقل مکان می‌کنید.
کتاب مقدس روشن می‌کند که خداوند به کلیسا اضافه می‌کند، بنابراین ما قطعاً به هدایت او برای پیدا کردن، پیوستن و خدمت در کلیسای او، و همچنین ترک آن نیاز داریم.

Question 3

مسئولیت‌های من نسبت به رهبری کلیسایم چیست؟

Accepted Answer

کلام خدا نه تنها الزامات کسانی که در موقعیت رهبری روحانی هستند را مشخص می‌کند، بلکه نگرش‌ها و رفتارهایی را نیز که باید نسبت به رهبران روحانی خود نشان دهیم، تعیین می‌کند. از سؤالات زیر برای ارزیابی میزان انجام مسئولیت‌های خود به عنوان یک پیرو استفاده کنید:
آیا به‌طور منظم زمانی را صرف می‌کنم تا رهبران روحانی خود را بشناسم و سهم آن‌ها در زندگی‌ام را شناسایی کنم؟
آیا به کسانی که به‌طور روحانی به من خدمت می‌کنند احترام می‌گذارم؟
آیا رهبران روحانی من می‌دانند که من به آن‌ها علاقه و محبت دارم؟
آیا قدردانی و سپاسگزاری خود را نسبت به تلاش‌های رهبران روحانی خود بیان می‌کنم؟
آیا درباره رهبران روحانی خود با دیگران سخن نیکو می‌گویم؟
آیا تلاش می‌کنم از زندگی رهبران روحانی خود بیاموزم؟
آیا سعی می‌کنم ویژگی‌های خدایی را در زندگی کسانی که به من کلام خدا را آموزش داده‌اند، الگو قرار دهم؟
آیا نسبت به راهنمایی‌های رهبران روحانی خود پاسخگو هستم؟
وقتی رهبران روحانی من در برابر خدا درباره زندگی من پاسخگو می‌شوند، آیا می‌توانند با شادی این کار را انجام دهند؟
آیا من از نظر روحانی نسبت به کسی که در موقعیت رهبری روحانی است پاسخگو هستم؟ آیا اجازه می‌دهم کسی «نگهبان جان من» باشد؟
آیا مسیر را برای رهبران روحانی خود برای هدایت من به‌طور روحانی آسان می‌کنم؟
وقتی نگرانی درباره یک رهبر روحانی دارم، آیا با دعا، احترام و تواضع با او برخورد می‌کنم؟
آیا مراقب بوده‌ام که رهبران روحانی خود را «حمله» یا «مواجهه» نکنم؟
آیا مراقب بوده‌ام که اتهاماتی علیه رهبران روحانی خود مطرح نکنم مگر اینکه از طریق مسیرهای کتاب‌مقدسی لازم عبور کرده باشم؟
آیا مراقب بوده‌ام تا با گزارش‌های بد درباره رهبران روحانی خود به دیگران بذر نفاق و بی‌وفایی نکارم؟
آیا مراقب بوده‌ام که برای رشد و ثمره روحانی در زندگی‌ام به خدا جلال بدهم؟
آیا مراقب بوده‌ام که یک رهبر روحانی را بالاتر از دیگران بزرگ نکنم؟
آیا درک می‌کنم که در نهایت این خداست که در زندگی من عمل می‌کند و آن مردانی که بیشترین تأثیر را بر من داشته‌اند، تنها خدمتگزاران او هستند؟
آیا از روحیه فرقه‌ای خودداری می‌کنم و حاضر نیستم طرف یک رهبر را علیه دیگران بگیرم؟
آیا به شیوه‌های عملی و ملموس به کسانی که مرا روحانی هدایت می‌کنند و کلام خدا را به من و خانواده‌ام خدمت می‌دهند، احترام می‌گذارم؟
آیا نیازهای مالی کارکنان کشیشی کلیسای ما به‌طور مناسب تأمین می‌شود؟
آیا به دنبال فرصت‌هایی برای خدمت به نیازهای عملی رهبران روحانی خود هستم؟
آیا از خدا برای رهبرانی که در زندگی من قرار داده شکرگزاری می‌کنم؟
آیا با وفاداری برای مردانی که در موقعیت رهبری روحانی بر زندگی من هستند دعا می‌کنم؟
آیا خودم ابتکار عمل دارم تا بفهمم چگونه می‌توانم برای رهبران روحانی خود دعا کنم؟

Question 4

چطور می‌توانم عبادت و دعاهای روزانه داشته باشم در حالی که همیشه باید به کودکان کوچک خود رسیدگی کنم؟

Accepted Answer

متن زیر نوشته‌ی کری وارد، همسر یکی از اعضای کارکنان ما است:
من مادر سه کودک زیر چهار سال بودم. با این حال، مصمم بودم که مشغله‌های همسری و مادری یا ناامیدی‌های گذشته‌ام، علاقه‌ام به کلام خدا را کم نکند. همچنین احساسی از فوریت داشتم تا کلام خدا را بیشتر وارد قلب فرزندانم کنم. ما تازه یک کتاب دعاخوانی کودکانه را تمام کرده بودیم و من دنبال قدم بعدی بودم… که یک ایده به ذهنم رسید. من دو هدف داشتم: می‌خواستم خودم کتاب مقدس را بخوانم و می‌خواستم فرزندانم کلام خدا را بشناسند. چرا هر دو را با هم انجام ندهیم؟ چرا کل کتاب مقدس را با هم نخوانیم؟
برنامه‌ام ساده بود: یک فصل در روز، پنج روز در هفته. باید اعتراف کنم، ایده چنین تعهد طولانی مدتی مرا کمی می‌ترساند، اما اشتیاقی در دل داشتم که نمی‌رفت. پس شروع کردیم.
چند روز اول خواندن کمی دشوار بود. من از فکر خواندن کل کتاب مقدس هیجان‌زده بودم. به دلایلی نامعلوم، فکر می‌کردم فرزندانم هم هیجان مرا خواهند داشت. اما در حالی که درباره سقوط انسان می‌خواندم، آن‌ها در صندلی‌های خود می‌پریدند و می‌چرخیدند. حس می‌کردم دارم فقط برای خودم بلند می‌خوانم.
اما خداوند مهربان بود و اجازه نداد این حس طولانی شود. در روز چهارم، پس از خواندن، فرزندانم به بازی رفتند. سپس متوجه شدم چه بازی می‌کنند. آن‌ها همان چیزی را که خوانده بودیم، با جزئیات دقیق اجرا می‌کردند. به نظر نمی‌رسید که گوش می‌دهند، اما در واقع گوش می‌دادند. آن‌ها کلام خدا را می‌شنیدند. این همان انگیزه‌ای بود که برای ادامه لازم داشتم.
به زودی فهمیدم که خواندن کتاب مقدس برای کودکان بدون چالش نیست. بیایید واقع‌بین باشیم، کتاب مقدس (خصوصاً عهد عتیق) می‌تواند تصویری و صریح باشد. وقتی کودکان پیش‌دبستانی من پرسیدند: «مامان، روسپی یعنی چی؟» نزدیک بود وحشت کنم.
لحظاتی مثل این باعث شد پیش‌خوانی کنم تا بدانم چه چیزی در ادامه می‌آید. همچنین برای برخی کلمات، تعاریف ساده‌ای ارائه دادم—کلماتی که فرزندانم نیاز داشتند بشنوند تا داستان را بفهمند، اما هنوز نیاز به تعریف کامل نداشتند. مثلاً یک باکره یعنی «زنی که هرگز ازدواج نکرده است». روسپی یعنی «زنی که از یک مرد به مرد دیگر می‌رود و به همسر خود وفادار نمی‌ماند».
کم‌کم متوجه شدم که آن‌ها واقعاً گوش می‌دهند و در هر داستان جذب می‌شوند. پس از خواندن درباره سلسله‌ای طولانی از پادشاهان اسرائیل که کارهای شرورانه کردند و خشم خدا را برانگیختند، به پایان فصل ۱ سموئیل ۱۶ رسیدیم. در اینجا درباره به پادشاهی رسیدن اهآب در اسرائیل می‌خوانیم. کتاب مقدس می‌گوید او بیشتر از همه پادشاهان پیش از خود، خشم خدا را برانگیخت. وقتی فصل ۱۶ تمام شد، گفتم: «فردا، ایلیا وارد ماجرا می‌شود.» دخترم با شور گفت: «وای، ما به این مرد نیاز داریم!»
نه تنها آن‌ها داستان‌ها را دنبال می‌کردند، بلکه خدا ظرفیت درک آن‌ها را افزایش می‌داد. یک بار سخت تلاش می‌کردم توضیح دهم که «روح را خاموش کردن» چه معنایی دارد. آن را شبیه ریختن آب روی آتش توصیف کردم. در حال پیدا کردن مثال دیگری بودم که به پسرم نگاه کردم. او انگشت اشاره‌اش را بالا گرفته بود و دست دیگرش آن را پوشانده بود و به آرامی می‌خواند: «زیر خاکستر پنهانش نکن، نه! می‌گذارم بدرخشد.» او فهمیده بود.
خداوند یک انضباطی را که برای من سخت بود، به شادی‌ای بی‌پایان تبدیل کرد. من سرشار از شکرگزاری به خدا هستم که این ایده را به من داد و میل من را برای بودن در کلامش دائماً تغذیه کرد. و پس از پنج سال، کتاب مقدس را تمام کردیم. ما آن روز را با هم به عنوان یک خانواده جشن گرفتیم. این تجربه فراتر از حفظ یک انضباط ساده بود؛ این درباره شناخت خدا بود.

Question 5

? چه راه‌هایی پیدا کرده‌اید تا هر روز زمانی را برای وقت گذراندن با خداوند کنار بگذارید؟

Accepted Answer

در اینجا چند نکتهٔ عملی برای ایجاد فضا جهت شنیدن از خداوند آورده شده است:

۱. ابتدا ۴۸ ساعت گذشته را مرور کنید. آیا چیزی هست که وقت شما را گرفته باشد؟ فیس‌بوک، توییتر، تلویزیون، ایمیل، اینترنت، تماس‌های تلفنی، پیامک‌ها، خرید آنلاین و غیره؟ مطمئن شوید دشمن با ارائه جایگزین‌های «بی‌ضرر» شما را از لحظات با خدا محروم نمی‌کند.

۲. زمانی برای بودن با خداوند نیاز به برنامه‌ریزی آگاهانه دارد، به‌خصوص وقتی خانه‌ای پر، شلوغ و پرصدا دارید. می‌توانید فرزندان خود را دور هم جمع کنید و بخشی از کتاب‌مقدس را برایشان بخوانید. یا چند آیه را بنویسید و در آشپزخانه، اتاق لباس‌شویی یا داخل ماشین بگذارید تا هنگام آشپزی، تا کردن لباس‌ها یا انتظار برای فرزندان، در مورد آن‌ها تأمل کنید.

۳. در چند نقطه از خانه کتاب‌مقدس قرار دهید تا هر زمان که نشستید بتوانید یک یا دو آیه بردارید و در آن تأمل کنید.

۴. از چند دقیقه اول خواب نیمروزی برای آرامش روح خود استفاده کنید. احتمالاً نمی‌توانید در یک نوبت چند فصل یا کتاب کامل بخوانید، اما خدا حتی از بخش‌های کوتاه نیز برای تعلیم و تشویق قلب شما استفاده می‌کند. اگر فرزندانی دارید که دیگر نمی‌خوابند، یک فضای آرام ایجاد کنید تا آن‌ها در حالی که کوچکترها می‌خوابند کتاب بخوانند یا نقاشی کنند و شما تجدید قوت شوید. گاهی این واقعاً جواب می‌دهد!!

۵. اگر امکان دارد، چند دقیقه پس از آمدن همسرتان یا بلافاصله بعد از شام زمانی برای خلوت کردن پیدا کنید.

۶. حضور خدا را در میان روزهای شلوغ خود تمرین کنید. او به‌خاطر شلوغ بودن زندگی شما را ترک نمی‌کند. او می‌تواند در حالی که شما کودکی را آرام می‌کنید، سبزیجات را برای شام خرد می‌کنید یا جوراب‌های کثیف را مرتب می‌کنید، به قلب شما فیض ببخشد. مسیح می‌دانست شستن پاهای کثیف چه معنایی دارد. او وقتی ما در میان کارهای زیاد هستیم غایب نیست. به یاد داشته باشید که خداوند بارها زمانی را برای خلوت با پدر می‌گذراند. گاهی این اتفاق می‌افتاد و گاهی نیز با دلسوزی به میان جمعیت بازمی‌گشت. قلب او این بود که هر لحظه اراده پدر را انجام دهد، اما او جدا از مردم زندگی نمی‌کرد؛ بلکه در میان آن‌ها زندگی می‌کرد.

۷. از خداوند بخواهید به شما حکمت و درک بدهد تا بفهمید چه چیزی برای خانوادهٔ شما مناسب است. از آنجا که ارادهٔ خدا این است که او را بشناسید، از او بخواهید به شما کمک کند در این فصل از زندگی‌تان به‌طور خلاقانه او را دنبال کنید. کلام خدا ابدی است. زندگی کسانی که او را می‌شناسند ابدی است. خانه‌ها، وسایل و حتی زمان همه خواهند گذشت. ما از زمانی که در کلام او سرمایه‌گذاری کرده‌ایم و فرزندانمان را برای محبت به مسیح تربیت کرده‌ایم، پشیمان نخواهیم شد.

Question 6

چگونه می‌توانم یک مطالعهٔ موضوعی در کتاب مقدس انجام دهم؟

Accepted Answer

ابتدا زمانی را صرف کنید تا از خداوند درباره زمینه‌ای از رشد روحانی که می‌خواهید در آن پیشرفت کنید، هدایت بگیرید. سپس:

• هر روز زمانی را اختصاص دهید تا چند آیه از کتاب مقدس را که به موضوع مورد نظر مربوط است پیدا کنید. یک روش خوب برای این کار استفاده از فرهنگ واژگان کتاب مقدس است. کافی است هر بار چند مرجع را پیدا کنید، در حین مطالعه یادداشت‌برداری کنید و آیات مرتبط را با یکدیگر مقایسه نمایید.

• آیاتی را که برایتان معنادار یا برانگیزاننده هستند، روی کارت‌های کوچک یا در یک دفتر یادداشت بنویسید تا آن‌ها را حفظ کرده و برای تأمل بیشتر استفاده کنید.

• درباره موضوع مورد نظر تحقیق کنید، کتاب‌های مفید تهیه کرده و آن‌ها را مطالعه کنید. یک تفسیر خوب کتاب مقدس می‌تواند ابزار بسیار مفیدی باشد. از منابع مانند کتاب درسی استفاده کنید؛ فقط نخوانید، بلکه عمیقاً مطالعه کنید.

• درباره موضوعی که مطالعه می‌کنید سؤال بپرسید. برای یادگیری کنجکاو باشید. هنگام خواندن کتاب مقدس، در گفتگو با دیگران و در طول روز در دعا، سؤال بپرسید.

• درباره موضوع به‌صورت آنلاین تحقیق کنید. از وب‌سایت‌های مفیدی که پیام‌های ضبط‌شده ارائه می‌دهند بازدید کنید.

• با فروتنی به موضوع مطالعه نزدیک شوید و بدانید که حتی اگر دانشی دارید، هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری و به‌کارگیری در زندگی‌تان وجود دارد. از خدا بخواهید فیض بدهد تا در این زمینه رشد کنید و این رشد را برای جلال او به کار ببرید.

• آنچه خدا به شما می‌آموزد با دیگران در میان بگذارید. صداقت و اعتراف شما به نیاز در این زمینه می‌تواند نمونه و الهام‌بخش دیگران برای رشد روحانی باشد.

Question 7

مدیریت امور مالی برایم خیلی دشوار است. برای کمک به کجا می‌توانم مراجعه کنم؟

Accepted Answer

کتاب‌های مفید:
راهنمای کامل امور مالی خانوادگی بر پایه ایمان نوشتهٔ ران بلو و جرمی وایت
نجات از بحران مالی: تصمیم‌گیری مطمئن در دنیای نامطمئن نوشتهٔ ران بلو و جرمی وایت
تقسیم ارث: چگونه پول و دارایی را به فرزندان بدهیم بدون اینکه زندگی‌شان را خراب کنیم نوشتهٔ ران بلو و جرمی وایت
کتاب جدید مدیریت پول خود را به دست بگیرید: برنامه‌ای گام‌به‌گام برای دستیابی و لذت بردن از آزادی مالی نوشتهٔ ران بلو به همراه جرمی وایت
فرزندان شما هم می‌توانند پول خود را مدیریت کنند: روش‌های سرگرم‌کننده برای کمک به یادگیری آن‌ها نوشتهٔ ران و جودی بلو و جرمی وایت

Question 8

چرا بخشیدن مهم است؟

Accepted Answer

وقتی دیگران را نمی‌بخشیم، این موضوع به تلخی و رنجش در دل منجر می‌شود. این مسئله‌ای جدی است، زیرا جریان فیض فراوان خدا را در زندگی ما محدود می‌کند. شما هرگز نمی‌توانید با تکیه بر توان خود، کسی را دوست بدارید، احترام بگذارید یا ببخشید. شما به‌طور جدی به فیض خدا نیاز دارید تا به شما قدرت، توانایی و حتی اشتیاق انجام کار درست را بدهد. تلخی دل مانع از دریافت کامل فیض او در زندگی شما خواهد شد.

اگرچه نمی‌توانیم از آسیب دیدن در امان باشیم، اما نکته مهم این است که نتیجه زندگی ما توسط اتفاقاتی که برایمان می‌افتد تعیین نمی‌شود. هیچ‌چیزی که کسی تا به حال انجام داده یا در آینده انجام خواهد داد نمی‌تواند تعیین کند که شما به چه کسی تبدیل می‌شوید. نتیجه نهایی زندگی ما نه به آنچه برای ما رخ می‌دهد، بلکه به نحوه واکنش ما به آن بستگی دارد.

نانسی دِماس وُلگِموت در کتاب «انتخاب بخشش» به پایه و اساس بخشیدن دیگران بازمی‌گردد، یعنی همان بخششی که خود ما از مسیح دریافت کرده‌ایم:

«ما به‌نوعی این تصور را داریم که خدا ما را صرفاً از روی مهربانی خود بخشیده است، فقط چون خواسته است. گویی بخشش چیزی است که از خدایی انتظار داریم که بدش نمی‌آید برای خوشحال کردن ما کمی از راه خود خارج شود. اما وقتی درک کنیم بخشش ما بر چه پایه‌ای به دست آمده است، تفاوت بزرگی ایجاد می‌شود. اگر قرار است دیگران را همان‌گونه ببخشیم که خدا ما را بخشیده است، باید بفهمیم او چگونه ما را بخشید. جلجتا مستلزم رنجی بود که ما نمی‌توانیم کاملاً درک کنیم. بر روی صلیب، عیسی گناه ما را بر خود گرفت و پیامد دردناک جدایی از پدر را تحمل کرد؛ همان پدری که او را دوست می‌داشت و هرگز حتی لحظه‌ای جدایی از او را تجربه نکرده بود. این چیزی است که ما نمی‌توانیم به‌طور کامل درک کنیم» (ص. ۱۰۵).

وقتی درد و رنجی را که تجربه کرده‌ایم با عظمت گناه خود در برابر خدا مقایسه می‌کنیم، می‌توانیم دیدگاه درستی برای بخشیدن دیگران داشته باشیم.

Question 9

بخشش چگونه تجلی پیدا می‌کند؟

Accepted Answer

بخشش یک احساس نیست؛ بلکه یک انتخاب و یک عمل اراده است. اگر صبر می‌کردیم تا زمانی که احساس بخشیدن پیدا کنیم و بعد ببخشیم، شاید هرگز نبخشیم. ما نباید منتظر احساسات خود بمانیم، بلکه باید انتخاب کنیم که از خدا اطاعت کنیم. سپس به مرور زمان، خدا احساسات ما را با انتخاب درست‌مان هماهنگ خواهد کرد.

دوم، خدا به ما فرمان داده است که ببخشیم، صرف‌نظر از اینکه چه احساسی داریم و صرف‌نظر از اینکه چه بر ما گذشته است. عیسی در مرقس ۱۱:۲۵ می‌فرماید: «و هنگامی که برای دعا می‌ایستید، اگر نسبت به کسی چیزی در دل دارید، او را ببخشید تا پدر آسمانی شما نیز خطاهای شما را ببخشد» (NIV). «اگر نسبت به کسی چیزی در دل دارید» تقریباً همه نوع رنجش را در بر می‌گیرد، این‌طور نیست؟ پیش از دعا، اگر نسبت به کسی چیزی در دل دارید، یک قدم مهم وجود دارد که باید ابتدا بردارید: ببخشید. عیسی می‌گوید باید این کار را انجام دهیم تا پدر آسمانی ما نیز گناهان ما را ببخشد.

سوم، باید همان‌گونه ببخشیم که خدا ما را در برابر گناهانمان بخشیده است. او چگونه ما را بخشید، در حالی که ما زندگی پسر او را گرفتیم؟ مزمور ۱۰۳:۱۲ می‌گوید: «به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است، به همان اندازه نیز خطاهای ما را از ما دور کرده است.» او با ما بر اساس شایستگی گناهانمان رفتار نمی‌کند، بلکه با رحمت و مهربانی با ما برخورد می‌کند. رحمت او نسبت به ما بی‌نهایت، بی‌قید و شرط، کامل و غیرقابل‌استحقاق است.

خون عیسی ما را از همه گناهان پاک می‌کند. این گونه خدا ما را می‌بخشد. او منتظر نماند تا ما شایسته بخشش شویم. او منتظر نماند تا ما نیاز خود به بخشش را درک کنیم. او پیش از آنکه ما حتی فکری برای جستجوی او داشته باشیم، ما را بخشید.

همان‌قدر که بخشش او نسبت به ما عظیم، بی‌قید و شرط و بزرگ است، همان معیار بخششی است که ما می‌توانیم به دیگران بدهیم. کسی که مسیحی نیست، در واقع توانایی بخشش به این شکل را ندارد، زیرا هرگز محبت و بخشش خدا را تجربه نکرده است. اما اگر فرزند خدا هستید، اگر با خون عیسی شسته شده‌اید و بخشش او را تجربه کرده‌اید، می‌توانید همان بخشش را به دیگران نیز بدهید.

چهارم، بخشش یک وعده است. وعده‌ای است مبنی بر اینکه دیگر هرگز آن گناه را علیه فرد خطاکار یادآوری نکنید، نه به خدا، نه به او و نه به دیگران. بخشش یعنی پاک کردن پرونده فرد خطاکار.

بخشش مانند فشردن دکمه حذف است. یعنی پاک کردن سابقه کسی که در حق ما خطا کرده است. این به این معنا نیست که آن شخص هرگز گناهی نکرده است، بلکه به این معناست که شما پرونده او را پاک می‌کنید تا دیگر به خاطر آن گناه بدهکار شما نباشد. شما وعده می‌دهید که دیگر هرگز آن را علیه او به یاد نیاورید.

Question 10

می‌دانم که در گذشته به شوهرم آسیب زده‌ام، اما نمی‌دانم چگونه تغییر کنم. چه کاری می‌توانم انجام دهم؟

Accepted Answer

در اینجا چند پیشنهاد برای ایجاد فضایی امن برای همسرت آورده شده است. اگر او از انتقاد، تنش عاطفی یا واکنش تحقیرآمیز از سوی تو بترسد، واکنش معمول او این خواهد بود که به حالت محافظت از خود برود. این ممکن است به شکل‌های مختلفی ظاهر شود، مانند انزوا، ساختن دیوارهای دفاعی، واکنش خشمگینانه یا رنجش پنهان، که همه اینها وحدت و صمیمیت زناشویی را از بین می‌برد.

اگر می‌خواهی همسرت با تو ارتباط برقرار کند، به سوی تو جذب شود، تمایل به نزدیکی داشته باشد و با تو وقت بگذراند، تو را تشویق می‌کنم که برای او پناهگاهی از آرامش و امنیت بسازی. از طریق «قدردانی» فضایی امن برای همسرت فراهم کن:

الف. تحسین و تأیید
ممکن است احساس کنی چیزی برای تحسین وجود ندارد، اما از امور ساده شروع کن و برای آنها شکرگزار باش. مثلاً آیا همسرت در این ازدواج مانده است؟ آیا اگر در خطر بودی از تو محافظت می‌کرد؟ آیا در تأمین نیازهای خانواده تلاش می‌کند؟ آیا سعی دارد پدر خوبی باشد؟ آیا همسایه خوبی است؟
شاید هیچ‌یک از این موارد در شرایط تو صدق نکند، اما زمانی که با او ازدواج کردی ویژگی‌هایی در او دیدی که تحسین می‌کردی. تلاش کن نشانه‌هایی از همان ویژگی‌ها را، حتی اگر پنهان شده باشند، ببینی و قدردانی خود را به او ابراز کنی.
او را مرتب تأیید کن. این بخشی از نقش کمک‌کننده است. مرد تو به تأیید تو نیاز دارد. هر روز حداقل یک جمله تشویق‌آمیز بگو و ببین چگونه از حالت پنهان بیرون می‌آید.

پ. دعا
این شاید مهم‌ترین بخش باشد. با پشتکار، به‌طور مشخص و مداوم برای همسرت دعا کن. از خدا بخواه به تو بینش بدهد تا بدانی چگونه او را تشویق کنی و عامل رشد او باشی.
و درباره ضعف‌هایش بیشتر با خدا صحبت کن تا با خود او.

پ. آماده شدن
برای همسرت آماده شو. اگر زودتر از او بیدار می‌شوی، قلب خود را برای لحظاتی که با او خواهی داشت آماده کن، حتی اگر کوتاه باشد. پیش از دیدنش برای او و خودت دعا کن. زبان خود را نگه دار و آماده باش کلمات تشویق‌آمیز بگویی.
برای بازگشت او در پایان روز نیز آماده باش، از نظر جسمی، عاطفی و روحی. توجه به ظاهر و نگرش تو نشان می‌دهد که او برایت ارزشمند است.

ر. به یاد آوردن و بازگویی
خاطرات خوب گذشته را برای خود و او بازگو کن. به دوران آشنایی برگرد و خاطرات مشترک را یادآوری کن. کارهای خوبی که در گذشته انجام داده را به یاد بیاور و بابت آنها از او تشکر کن.

ا. تشویق
اگر می‌خواهی همسرت رهبری کند و مردی خداپسند باشد، اجازه بده رهبری کند. اگر جای او را گرفته‌ای، از او طلب بخشش کن و بگو که می‌خواهی او این نقش را داشته باشد.
حتی اگر اعتماد کمی داری، او را تشویق کن. اگر هیچ اعتمادی نداری، به دنبال نمونه‌هایی از گذشته بگرد و آنها را تأیید کن. جملاتی بگو که او را برانگیزد.

ت. ارتباط صادقانه با فروتنی
صادق باش. تأییدهای غیرواقعی نده. اگر مسئله‌ای از گناه وجود دارد، آن را پنهان نکن، بلکه با محبت و فروتنی، پس از دعا، مطرح کن.
کلام خدا ما را دعوت می‌کند که با فروتنی یکدیگر را اصلاح کنیم. اما ابتدا از خدا هدایت و زمان‌بندی درست را بخواه. انگیزه تو باید بازسازی روحانی همسرت باشد، نه صرفاً اصلاح شرایط به نفع خودت.
قلب خود را نیز بررسی کن و در صورت نیاز اعتراف کن. همان فیض و بخششی را که دریافت کرده‌ای، به او نیز بده.
پس از بیان موضوع، آن را به خدا بسپار.

ی. آغاز صمیمیت
در شناخت همسرت کوشا باش، به‌ویژه در صمیمیت زناشویی. از او بپرس چگونه می‌توانی او را خوشحال کنی. با سخاوت و محبت به او نزدیک شو.
اگر او فاصله گرفته است، صبور باش، زیرا ممکن است با ترس یا ناامنی درگیر باشد.

ا. اجازه اشتباه دادن
به همسرت اجازه بده رهبری کند، حتی اگر اشتباه کند. او از اشتباهاتش یاد خواهد گرفت.
اگر دائماً مداخله کنی، او عقب‌نشینی خواهد کرد.
وقتی اشتباه می‌کند، او را تحقیر نکن، بلکه کمکش کن دوباره برخیزد.

ت. زمان‌بندی
به شرایط همسرت توجه کن. گفتگوهای حساس را زمانی مطرح نکن که خسته، تحت فشار یا تازه به خانه آمده است.
وقتی خودت در حالت احساسی هستی، عجله نکن. ابتدا دعا کن و آرامش پیدا کن.

ی. سرمایه‌گذاری
به علایق همسرت علاقه نشان بده. در فعالیت‌هایش مشارکت کن.
بیاموز چه چیزی محبت را برای او منتقل می‌کند و همان را انجام بده، بدون انتظار جبران.

ا. چشم‌پوشی
بسیاری از مسائل را می‌توان نادیده گرفت. در مقیاس ابدیت، آیا واقعاً اهمیت دارند؟

ن. هرگز او را تحقیر نکن
هیچ‌گاه، نه در جمع و نه در خلوت، با بی‌احترامی با او رفتار نکن. با احترام گذاشتن به او، خدا را احترام می‌گذاری. به او نشان بده که برایت ارزشمند است.

از کولسیان ۳:۱۲ تا ۱۷ به عنوان راهنما استفاده کن و این ویژگی‌ها را در خود پرورش بده. هر کسی به پناهگاهی نیاز دارد. تصمیم بگیر که برای همسرت آن مکان امن و آرام باشی.

Question 11

چگونه می‌توانم زمانی که با همسرم در موضوعی اختلاف نظر دارم، به او نزدیک شوم؟

Accepted Answer

۱) ابتدا خداوند را بطلب. پیش از روبه‌رو شدن با او، زمانی را در دعا و کلام صرف کن و از خدا هدایت و زمان‌بندی درست را بخواه.

۲) مطمئن شو که انگیزه‌ات از مطرح کردن موضوع، بازسازی روحانی همسرت است، نه اینکه امور را مطابق میل خودت درست کنی.

۳) قلب خود را بررسی کن تا ببینی آیا گناهی هست که باید در حضور خدا و شاید نزد همسرت اعتراف کنی (متی ۷:۵).

۴) در نظر بگیر که نگرانی‌هایت را در قالب یک نامه بنویسی. بسیاری از مردان به واکنش‌های احساسی، برخوردهای خشمگینانه یا بحث‌های شدید پاسخ خوبی نمی‌دهند. نوشتن به شکلی دوستانه گاهی از چنین تنش‌هایی جلوگیری می‌کند.

۵) پیش از مطرح کردن موضوع، انتظارات غیرواقعی را کنار بگذار. به روح‌القدس تکیه کن، نه به سخنان خودت، تا دل را متقاعد سازد. تصمیم بگیر که پس از بیان موضوع، آن را به دست خدا بسپاری.

۶) اگر مسئله‌ای که مطرح می‌کنی گناهی کتاب‌مقدسی است و همسرت در آن توبه نمی‌کند و این گناه به سطحی می‌رسد که نیاز به مداخله رهبری روحانی دارد، باید روندی را که در متی ۱۸:۱۵ تا ۱۸ آمده دنبال کنی.
به همسرت اطلاع بده که زمانی برای تأمل به او می‌دهی، اما اگر توبه نکند، از روی محبت و دلسوزی برای بازسازی روحانی‌اش، موضوع را با رهبران کلیسا در میان خواهی گذاشت.

۷) همسرت را در گناهش حمایت یا تشویق نکن. به او نشان بده که در برابر خدا مسئول اعمال خود است. پس از بیان صادقانه این موضوع، اجازه بده پیامدهای گناه خود را ببیند. هرچند دشوار است، او را از نتایج اعمالش نجات نده.

۸) با پشتکار، به‌طور مشخص و مداوم برای او دعا کن. درباره گناه او بیشتر با خدا سخن بگو تا با خود او. پس از مطرح کردن موضوع، به او زمان و فضا بده تا توبه کند و نگرانی‌هایت را نزد خدا ببری.

این مسیر دشوار است. تنها خداست که می‌تواند تغییر واقعی در زندگی همسرت ایجاد کند، نه تو. واقعیت این است که ممکن است همسرت هرگز تغییر نکند، اما با رها کردن توقعات و خواسته‌هایت می‌توانی به تسلیمی برسی که در هر شرایطی رضایت به همراه دارد.

برای رسیدن به این تسلیم، باید کاملاً به فیض خدا وابسته باشی. از او بخواه در حالی که منتظر عمل او هستی، در تو رضایت ایجاد کند. از او بخواه راه‌هایی به تو نشان دهد تا قدردانی خود را نسبت به همسرت ابراز کنی. اگر همسرت به درخواستت پاسخ ندهد، ممکن است وسوسه شوی که دلگیر و رنجیده شوی، اما اجازه نده این احساسات میان شما دیوار ایجاد کند. بر نکات مثبتی که در زندگی و شخصیت او می‌بینی تمرکز کن و آنها را مرتب به او بگو.

با ماندن در مسیح، باشد که شادی و فیضی را تجربه کنی که تو را قادر سازد حتی در شرایط دشوار، با قلب و نگرشی که خدا را جلال می‌دهد، پایدار بمانی.

Question 12

همسرم نیازهای جنسی مرا برآورده نمی‌کند. چه باید بکنم؟

Accepted Answer

قلب خدا قلبی برای رهایی و بازسازی است. هرچند ما گناهکار و ناپاک هستیم، وقتی با توبه به سوی او بازمی‌گردیم، ما را می‌پذیرد. او در خدمت آشتی دادن دل‌ها با خود است. همه ازدواج‌ها از دو انسان گناهکار تشکیل شده‌اند. همه ما به رحمت عظیم نیاز داریم. مشاوران کتاب‌مقدسی پاسخ‌های متفاوتی درباره جدایی، طلاق و ازدواج مجدد ارائه می‌دهند و دیدگاه‌های گوناگونی وجود دارد.

اما یک چیز حقیقت دارد: هیچ‌کدام از ما شایسته بخشش، رحمت یا برکت خدا نیستیم، اما او آن را عطا می‌کند. هیچ‌کدام از ما شایسته وفاداری او نیستیم، اما او در وفاداری خود استوار است. هیچ‌کدام از ما شایسته فرصت دوباره یا صبر او نیستیم، اما او با ما بردبار است.

او ما را فراخوانده است تا شخصیت او را نشان دهیم. او ما را فراخوانده است تا رحمت، فیض، حقیقت، بردباری، صبر، استقامت و حتی شادی در رنج را به همسران خود و دیگران نشان دهیم (کولسیان ۳:۱۲ تا ۱۹؛ فیلیپیان ۳:۷ تا ۱۰؛ افسسیان ۴:۳۱ تا ۳۲).

پاسخ‌های ساده یا راه‌حل‌های سریع وجود ندارد. حقیقت این است که فیض خدا برای هر نیازی کافی است، اما این به معنای آن نیست که هر وضعیت به پایان خوش ختم می‌شود. وقتی دو نفر حاضر باشند در حالت توبه و فروتنی زندگی کنند و با تکیه بر فیض خدا کلام او را در موقعیت‌های دشوار به کار بگیرند، باز هم این مسیر نیازمند تلاش و پایداری فراوان است تا خودخواهی‌ها کنار گذاشته شود و شادی یک رابطه عمیق و واحد شکل بگیرد. اگر فقط یکی از طرفین حاضر به تلاش باشد، ممکن است سال‌ها طول بکشد تا دیگری نیز واکنش نشان دهد، و شاید هرگز این اتفاق نیفتد.

هدف نهایی خدا از ازدواج، فقط شادی فردی ما نیست، بلکه این است که جهان تصویر انجیل را در آن ببیند (افسسیان ۵:۲۲ تا ۳۳). با این حال، زیبایی این فیض در این است که وقتی چنین رابطه‌ای شکل می‌گیرد، هم شادی عظیمی تجربه می‌شود و هم خدا جلال می‌یابد.

با وجود همه این‌ها، هرگز نباید وانمود کنیم که گناه اشکالی ندارد یا رفتار گناه‌آلود همسر را نادیده بگیریم. این نقش یک همسر خداترس نیست. «توبیخ آشکار بهتر از محبت پنهان است» و «زخم‌های دوست وفادار است» (امثال ۲۷:۵ تا ۶). کلام خدا ما را دعوت می‌کند که با فروتنی و محبت، گناه یکدیگر را اصلاح کنیم، حتی اگر آن شخص همسر ما باشد (غلاطیان ۶:۱ تا ۲؛ متی ۱۸:۱۵ تا ۱۸).

ضروری است که از مشورت مردان و زنان خداترس استفاده کنی. در حالت ایده‌آل، هر دو شما باید با هم به مشاوره شبانی یا زوجی مراجعه کنید. اما اگر همسرت حاضر به مشاوره نیست، تو همچنان می‌توانی برای دریافت راهنمایی و حکمت برای مدیریت این شرایط کمک بگیری.

و در هر شرایطی که همسرت انتخاب کند، نگاهت را به مسیح بدوز، کسی که عمیق‌ترین نیازهای تو را پر می‌کند.

Question 13

چگونه می‌توانم یاد بگیرم که تسلیم همسرم باشم؟

Accepted Answer

این سؤال بسیار خوبی است. در اینجا چند راهکار عملی برای شروع آورده شده است:

• تسلیم خدا باش. درک کن که مهم‌ترین نقطه شروع برای تسلیم شدن، رابطه تو با خداست. آیا در آنچه می‌دانی خدا از تو می‌خواهد، اطاعت می‌کنی؟ آیا گناهی در زندگی تو هست که هنوز به آن اعتراف نکرده‌ای؟

• به طور منظم و صادقانه با همسرت ارتباط برقرار کن. به او احترام خود را نشان بده و تمایل خود را برای تسلیم بودن ابراز کن. این کار او را گرامی می‌دارد و در یادگیری تسلیم شدن به او کمک خواهد کرد.

• در برابر همسرت و همچنین زنان دیگر پاسخگو باش. مهم است که افرادی در اطراف تو باشند که وضعیت روحانی تو را بررسی کنند. با روحیه‌ای تعلیم‌پذیر و با تمایل به اطاعت، در این زمینه پاسخگو باش.

در ادامه چند منبع مفید (و رایگان) برای یادگیری بیشتر معرفی شده است. خدا به تو صبر و فیض عطا کند در حالی که این اصول را یاد می‌گیری و به کار می‌بری.

یکی از منابع بسیار پرطرفدار، چالش ۳۰ روزه تشویق همسر است.

چند مجموعه برنامه رادیویی پیشنهادی:
«عشق و احترام» (با امِرسون اگِریچز)
«ایمان زیبا در تسلیم بی‌باکانه» (جان پایپر)
«رهایی از طریق تسلیم» (با بانی ویلسون)
«فقط برای زنان» (با شونتی فلدمن)
«قدرت کلمات»
«وقتی مردان رهبری نمی‌کنند»

همچنین چند مقاله مفید در وبلاگ Revive Our Hearts درباره ازدواج وجود دارد.

یک مقاله مفید دیگر نیز با عنوان «پنج راه برای احترام گذاشتن به همسرت» در دسترس است.

Question 14

چرا باید تسلیم همسرم باشم؟

Accepted Answer

تسلیم (submission) به‌طور گسترده‌ای بدفهمیده شده و اغلب نیز به‌اشتباه به کار می‌رود. مهم است بدانیم تسلیم چه هست و چه نیست.

تسلیم این نیست:
اطاعت کورکورانه از هر نوع اقتدار
پذیرفتن حکومت استبدادی
تحمل ساکتانه رفتار آزاردهنده
زندگی کردن مثل یک فرش زیر پا
پوشاندن یا پنهان کردن گناه

تسلیم این است:
شناخت اینکه خدا اقتدار نهایی ماست
واگذار کردن داوطلبانه حق‌هایمان به او به عنوان حاکم ما
کنار گذاشتن اراده خود در برابر اراده او
زندگی در آزادی‌ای که از اطاعت از خدا می‌آید

از آفرینش، طرح زیبای خدا را می‌بینیم که مردان نقش رهبری داشته باشند و زنان این رهبری را با تسلیمی عاقلانه، شجاعانه و ایثارگرانه تأیید کنند:

مرد پیش از زن آفریده شد (پیدایش ۲:۷).
خدا مسئولیت مراقبت از باغ را به مرد داد (پیدایش ۲:۱۵).
خدا به مرد اختیار نام‌گذاری بر موجودات را داد (از جمله زن) (پیدایش ۲:۱۹ تا ۲۳).
خدا مرد را در جایگاه محافظ و تأمین‌کننده قرار داد و پیش از آفرینش زن، به او درباره پیامد نافرمانی هشدار داد (پیدایش ۲:۱۵ تا ۱۸).
زن توسط خدا آفریده شد تا در کنار مرد و به عنوان یار او در مدیریت آفرینش شریک باشد (پیدایش ۱:۲۶ تا ۲۸).
زن پیش از آنکه به آدم داده شود، در رابطه با خدا بود (پیدایش ۲:۲۲).
زن این امتیاز را دارد که در کنار همسر خود به عنوان یار او زندگی کند (پیدایش ۲:۱۸).
زن از مرد گرفته شد و برای مرد آفریده شد (اول قرنتیان ۱۱:۹).

نتیجه گناه برای زن این بود که «میل» او به کنترل یا سلطه بر مرد خواهد بود، اما خدا همچنان طرح خود را تکرار می‌کند که مرد در جایگاه سرپرستی خانواده باشد تا رابطه ازدواج، رابطه مسیح و کلیسا را بازتاب دهد (پیدایش ۳:۱۶، اول قرنتیان ۱۱:۳، افسسیان ۵:۲۲ تا ۳۳).

متأسفانه بسیاری از زنان با همین طرحی که خدا برای آزادی و شادی داده است، مبارزه می‌کنند. ما به‌راحتی در برابر الگویی که در کتاب مقدس می‌بینیم سرکشی می‌کنیم. ما می‌خواهیم کنترل را در دست داشته باشیم، پیش‌قدم باشیم و به روش خودمان عمل کنیم، اما این مسیر معمولاً به تعارض، ناامیدی و گاهی انزوا ختم می‌شود. این مسیر هرگز به اتحاد زیبا و مکملی که خدا برای ازدواج در نظر دارد نمی‌انجامد. همچنین مانع بازتاب درست رابطه مسیح و کلیسا می‌شود.

بدون فروتنی مسیح، تسلیم ممکن نیست. اما هرچه در او رشد کنیم و از نمونه او پیروی کنیم، در نهایت در تسلیم خود به خدا و در روابطمان شادی عمیقی خواهیم یافت.

Question 15

چه نکاتی می‌توانید برای کمک به بهتر شدن ازدواج من پیشنهاد دهید؟

Accepted Answer

در اینجا ده نکته امتحان‌شده از یک زندگی مشترک شصت‌ساله آورده شده است:

۱. عشق را با شیفتگی و هیجان زودگذر اشتباه نگیر. عشق بسیار فراتر از احساس است، عشق یک انتخاب است.

۲. عشق یعنی بخشیدن و خدمت کردن.

۳. برای عشق ورزیدن باید بالغ شوی و به جای انتخاب‌های کودکانه، تصمیم‌های پخته بگیری.

۴. وقتی در روز ازدواج می‌گویی «قبول دارم»، وارد مدرسه عشق می‌شوی. به یاد داشته باش که همیشه یک دانش‌آموز باقی می‌مانی. یاد گرفتن عشق ورزیدن نیازمند تلاش مداوم و مادام‌العمر است.

۵. در طول زندگی مجبور خواهی شد بارها خود را با یکدیگر تطبیق دهید.

۶. برای غلبه بر مشکلات باید منافع شخصی را کنار بگذاری و از خودخواهی بمیری. این سخت است، اما ارزش دارد.

۷. همیشه تلاش کن همسرت را احترام بگذاری، بشناسی و تشویق کنی.

۸. کلام ارزشمند خدا را با هم بخوانید تا دلگرم شوید و هدایت بگیرید.

۹. با هم دعا کنید.

۱۰. از «بخش محبت» (اول قرنتیان ۱۳) برای ارزیابی منظم عشق خود استفاده کن:
آیا با همسرم صبور هستم؟
آیا با او مهربان هستم؟
آیا حسادت می‌کنم یا احساس رقابت دارم؟
آیا خود را برتر می‌دانم و فخر می‌فروشم؟
آیا با او بی‌ادبانه رفتار می‌کنم؟
آیا فقط به خواسته‌های خودم فکر می‌کنم یا به نیازهای او هم توجه دارم؟
آیا زود عصبانی می‌شوم؟
آیا خطاهای او را به یاد می‌سپارم و نگه می‌دارم؟
آیا از رابطه‌مان محافظت می‌کنم؟
آیا به همسرم اعتماد می‌کنم؟
آیا برای ازدواجمان امید دارم؟
آیا در سختی‌ها پایداری می‌کنم؟
آیا محبت من هرگز شکست می‌خورد؟

Question 16

دیدگاه نانسی درباره جلوگیری از بارداری چیست؟

Accepted Answer

در مورد موضوع جلوگیری از بارداری، حتی در میان مسیحیان نیز دیدگاه‌های گسترده و متفاوتی درباره آنچه درست و قابل قبول است وجود دارد. مهم است که زن و شوهر در این موضوع، حکمت خداوند را بجویند و برای آن دعا کنند.
نانسی زوج‌ها را تشویق می‌کند که انگیزه‌های خود را در استفاده از جلوگیری از بارداری بررسی کنند. او در کتاب کار همراه با کتاب «دروغ‌هایی که زنان باور می‌کنند و حقیقتی که آنان را آزاد می‌سازد» مجموعه‌ای از سؤالات را مطرح می‌کند (در ادامه آمده است). یک زوج می‌توانند به خدا اعتماد کنند تا در حالی که به او نگاه می‌کنند، به آنان حکمت و هدایت بدهد (مزمور ۳۲:۸، ۱۴۳:۸؛ امثال ۳:۵–۶؛ اشعیا ۳۰:۲۱؛ یعقوب ۱:۵).
۱. مزمور ۱۱۳:۹، ۱۲۷:۳ تا ۵ و متی ۱۹:۱۳ تا ۱۵ را بخوانید. این آیات درباره نگاه خدا به فرزندان چه می‌گویند؟
۲. نگاه جهان به فرزندان چه تفاوتی با نگاه خدا دارد؟
۳. این موضوع بسیار بحث‌برانگیز است. چرا فکر می‌کنید این مسئله در میان بسیاری از زنان واکنش‌های شدید ایجاد می‌کند؟
۴. چه عواملی معمولاً بر تصمیم افراد درباره تعداد و زمان‌بندی فرزندان تأثیر می‌گذارد؟ کدام‌یک از این عوامل بر تصمیم‌های شما تأثیر داشته است؟
۵. کتاب مقدس به‌طور مستقیم موضوع جلوگیری از بارداری را مطرح نمی‌کند (به جز موردی که فرعون زنان عبرانی را از بچه‌دار شدن منع کرد). با این حال، درباره فرزندان و فرزندآوری بسیار سخن می‌گوید، از جمله:
فرزندان برکت و هدیه‌ای از جانب خدا هستند.
فرزندان وسیله‌ای مهم برای انتقال ایمان از نسلی به نسل دیگر هستند.
خدا کسی است که رحم را می‌گشاید و می‌بندد؛ فرزندآوری هدفی اساسی در ازدواج است (ملاکی ۲:۱۵).
تمایل به فرزندآوری می‌تواند نشانه‌ای از ایمان زن باشد (اول تیموتائوس ۲:۱۵ و ۵:۱۴).
همچنین می‌دانیم که خدا حاکم مطلق است و می‌توان به او اعتماد کرد (ارمیا ۲۹:۱۱). این حقیقت‌ها چه تأثیری باید بر تصمیم‌های یک زوج درباره فرزندآوری داشته باشد؟
آیا می‌توان گفت تصمیم‌های شما در این زمینه بر اساس کدام بوده است:
ترس یا ایمان؟
منطق انسانی یا تفکر کتاب مقدسی؟
انگیزه‌های خودخواهانه یا تعهد به پادشاهی خدا؟
احساسات شخصی یا تمایل صادقانه به جلال دادن خدا؟
۷. اگر درباره درست بودن موضع خود در زمینه فرزندآوری شک یا سردرگمی دارید، دعایی بنویسید و از خدا بخواهید حقیقت را به شما نشان دهد و به شما ایمان و شجاعت برای اطاعت بدهد.
۸. گاهی آسان است فراموش کنیم که فرزندان واقعاً برکت هستند. اگر فرزند دارید، نام و سن آنها را بنویسید و کنار هر نام چند جمله درباره اینکه چگونه برای شما برکت بوده‌اند یادداشت کنید.

Question 17

مگر راه‌های بسیاری به سوی خدا وجود ندارد؟

Accepted Answer

بسیاری از الهیاتِ مدرن تعلیم می‌دهد که همه ما راه‌های گوناگون، ایمان‌های مختلف، یا شیوه‌های متفاوتی برای شناخت خدا داریم، و در عین حال همگی فرزندان خداییم. اما کلام خدا چنین نمی‌گوید.

خداوند می‌فرماید ما در اصل «فرزندان غضب» هستیم (افسسیان ۲:۳) و «فرزندان ابلیس» (اول یوحنا ۳:۱۰). ما فرزندان این جهان و پادشاهی آن هستیم. برای آنکه فرزندان خدا شویم، باید از قلمرویی که در آن زاده شده‌ایم بیرون آورده شده و به پادشاهی و خانواده‌ای دیگر منتقل گردیم. باید از نو تولد یابیم تا فرزندان خدا گردیم.

می‌بینید، هنگامی که از نظر جسمانی متولد شدید، به عنوان فرزند خدا به دنیا نیامدید. ما نیازمند پذیرفته شدن روحانی هستیم تا فرزندان خدا شویم. باید این حق به ما عطا شود که فرزندان خدا گردیم، و این از راه ایمان به عیسی مسیح حاصل می‌شود. در یوحنا ۱:۱۲–۱۳ آمده است: «اما به همه کسانی که او را پذیرفتند و به نام او ایمان آوردند، این حق را داد که فرزندان خدا شوند؛ که نه از خون و نه از خواهش جسم و نه از اراده انسان، بلکه از خدا تولد یافتند.»

عیسی پادشاهی خدا و راه رسیدن به پدر را آشکار ساخت. او فرمود: «هیچ‌کس نزد پدر نمی‌آید مگر به وسیلهٔ من» (یوحنا ۱۴:۶). از طریق مسیح و مرگ او بر صلیب، راه برای ما گشوده شد تا با خدا به عنوان پدر خود رابطه داشته باشیم. برای دریافت بیشتر، به منبع اصلی مراجعه کنید.

Question 18

عیسی کیست؟

Accepted Answer

این همان سؤالی است که هر انسان باید به آن پاسخ دهد. شیوه‌ای که به این سؤال پاسخ می‌دهیم از بالاترین اهمیت برخوردار است. پاسخ ما تعیین می‌کند که چگونه به عیسی و پیام او واکنش نشان می‌دهیم.

وقتی او در این جهان بود، برخی از تعلیماتش شکایت می‌کردند؛ برخی او را به خاطر آشکار ساختن تاریکی ذهن‌ها و دل‌هایشان دشمن می‌داشتند؛ و در نهایت او را به مرگ سپردند. اما برخی دیگر با فروتنی و شادمانی سخنان او را پذیرفتند، زیرا باور داشتند او همان کسی است که ادعا می‌کرد: پسر خدا که به زمین آمد تا خدا و انسان را با هم آشتی دهد.

و امروز نیز مردم یا عیسی را می‌پرستند، دوست می‌دارند، اعتماد می‌کنند و به‌عنوان نجات‌دهنده جهان از او پیروی می‌کنند، یا او را بی‌اهمیت یا حتی تهدیدی می‌دانند که باید از میان برداشته شود. در حقیقت، راه میانه‌ای وجود ندارد.

آنچه درباره عیسی باور داریم، سرنوشت نهایی ما را تعیین می‌کند. برای دریافت بیشتر، به منبع اصلی مراجعه کنید.

Question 19

خدا چگونه ممکن است مرا ببخشد؟

Accepted Answer

خدا پدری است که راهی فراهم کرده تا ما فرزندان او باشیم. او فرزندان خود را دوست دارد و از عطا کردن رحمت و بخشش خشنود می‌شود. اما خدا نمی‌توانست صرفاً بدهی ما را نادیده بگیرد و همچنان عادل باقی بماند. آن بدهی باید پرداخت می‌شد. او می‌توانست برای همیشه منتظر پرداخت بماند و در این کار عادل می‌بود.

اما خدا نقشه‌ای طرح کرد تا این بدهی پرداخت شود و ما با او آشتی داده شویم. چگونه؟ او پسر مقدس خود را به جهان فرستاد، کسی که هیچ بدهی‌ای از خود نداشت، تا بدهی ما را بر عهده بگیرد.

بدهی ما، تمام آنچه بدهکار بودیم، زمانی که عیسی مسیح جان خود را بر صلیب داد، به او منتقل شد. کسانی که به مسیح اعتماد می‌کنند، نه به خودشان، نه به اعمال دینی‌شان، نه به تلاش‌هایشان، نه به توبه یا اعترافاتشان، بلکه به مسیح به عنوان حامل گناه و جانشین خود، در برابر خدای قدوس بی‌دین اعلام می‌شوند. بدهی آنان، یعنی گناهانشان، بخشیده شده است.

فداکاری مسیح در جلجتا برای بخشیدن هر گناهی که تاکنون انجام شده کافی است، حتی گناهان تو. او بخشش را برای تو خریداری کرده و آن را به عنوان هدیه به تو تقدیم می‌کند. پس آن را با ایمان بپذیر.

هیچ کاری از ما برای به دست آوردن آن کافی نیست، و هیچ تلاشی برای شایستگی آن لازم نیست. ایمان لازم است تا بگوییم: «آنچه مسیح انجام داده را به عنوان کفاره کامل گناه خود می‌پذیرم.» اگر می‌خواهی بخشیده شوی، تنها در صلیب آن را خواهی یافت.

اما باید با خدا صادق باشیم. باید بپذیریم که گناهکار و نیازمند بخشش هستیم. این نیست که بگوییم: «خدایا فقط کمکم کن بهتر شوم، کمکم کن ضعف‌هایم کمتر شود، کمکم کن مسیحی بهتری باشم.» آیا گناه کرده‌ای؟ پس آن را به عنوان گناه اعتراف کن.

به نور بیا. در تاریکی نمان. آن را پنهان نکن، توجیه نکن یا کوچک جلوه نده و نگو که «چندان مهم نیست.» به نور بیا، آن را همان طور که هست بپذیر. آماده باش آن را اعتراف کرده و ترک کنی.

امثال ۲۸:۱۳ وعده می‌دهد: «هر که گناهان خود را پنهان کند، کامیاب نخواهد شد، اما هر که آنها را اعتراف و ترک کند، رحمت خواهد یافت.»

Question 20

چه اتفاقی می‌افتد وقتی می‌میرم؟

Accepted Answer

کلام خدا می‌گوید که جدا از مسیح، همه ما گناهکارانی هستیم که می‌میریم و ابدیت را در جدایی از خدا سپری خواهیم کرد. داوری خدا واقعی است و زمانی که نهایی شود، دیگر فرصتی برای توبه وجود نخواهد داشت. به همین دلیل کلام خدا می‌گوید: «اکنون روز نجات است» (دوم قرنتیان ۶:۲). این موضوع چیزی نیست که با خوشی درباره آن صحبت کنیم، اما حقیقت دارد و باید آن را درک کنیم و باور داشته باشیم. بیرون از مسیح هیچ امیدی نیست، اما در مسیح امید وجود دارد.

نجاتی که خدا از طریق عیسی مسیح فراهم کرده است به ما امید زندگی پس از این زندگی را می‌دهد. چگونه یک انسان می‌تواند بداند که پس از مرگ در سوی دیگر، برای همیشه با خدا در آسمان خواهد بود؟ از طریق مرگ مسیح بر صلیب برای گناهان ما و قیام او از مردگان، او امکان نجات ما را از مرگ دوم فراهم کرده است، یعنی داوری و خشم خدا. کسانی که ایمان خود را به مسیح نهاده‌اند از آن مرگ دوم رهایی خواهند یافت، زیرا خدا نجات از مرگ را عطا می‌کند. قوم خدا، یعنی کسانی که به عیسی مسیح ایمان آورده‌اند، برای همیشه در حضور خدا در خانه خواهند بود.

Question 21

خدا چگونه ممکن است مرا ببخشد؟

Accepted Answer

خدای حکیم و حاکم ما نقشه‌هایی دارد. او این سیاره را رها نکرده است. او نسبت به بی‌عدالتی‌هایی که در این جهان رخ می‌دهد بی‌تفاوت یا بی‌خبر نیست. و روزی این خدا که در حال نجات و نو ساختن همه چیز است، همه بی‌عدالتی‌ها را اصلاح خواهد کرد.

هیچ قدرتی، هیچ ملت و هیچ نیرو، هیچ نهاد، هیچ نظام انسانی، هیچ حاکم و هیچ انسانی آن‌قدر بزرگ نیست که خدا نتواند در یک لحظه، هرگاه بخواهد، آن را فروبپاشد.

این زمان، زمان ترس نیست، مگر ترس از خداوند. این زمان، زمان کناره‌گیری و فقط امید بستن به پایان یافتن همه چیز نیست. چشمان خود را بگشایید و به آسمان نگاه کنید و بدانید چه کسی سلطنت می‌کند. عیسی سلطنت می‌کند. ما باید چشمان خود را به پایان داستان بدوزیم. هر آنچه در اطراف خود می‌بینید که خدایی نیست، نابود خواهد شد. پس به سوی مسیح پناه ببرید، که نجات‌دهنده جهان است.

و ادامه داستان چنین است: سپس آسمانی جدید و زمینی جدید دیدم، زیرا آسمان اول و زمین اول از میان رفته بودند و دیگر دریا نبود. و شهر مقدس، اورشلیم جدید را دیدم که از آسمان از سوی خدا پایین می‌آمد، آماده شده همچون عروسی که برای شوهرش آراسته شده باشد. و صدایی بلند از تخت شنیدم که می‌گفت: «اینک خیمه خدا با انسان‌هاست، و او با آنان ساکن خواهد شد و آنان قوم او خواهند بود، و خود خدا با آنان خواهد بود و خدای آنان خواهد شد. و خدا هر اشکی را از چشمان آنان پاک خواهد کرد، و دیگر مرگ نخواهد بود، نه ماتم، نه گریه و نه درد، زیرا چیزهای اول سپری شده‌اند» (مکاشفه ۲۱:۱ تا ۴).

در حال حاضر ما برای از دست دادن‌ها، دردها و ویرانی‌هایی که گناه در این جهان و در زندگی ما به وجود آورده است سوگواری می‌کنیم. ما مشتاق هستیم که در حضور خدا در خانه باشیم. اما در همین حال به آن روز امید داریم که دیگر اندوهی، گریه‌ای و اشکی وجود نخواهد داشت. آسمان به زمین خواهد آمد و قوم خدا برای همیشه در شهر خدا در خانه خواهند بود.

Question 22

این جهان بسیار آشفته و به‌هم‌ریخته است. آیا هیچ امیدی وجود دارد؟

Accepted Answer