چرا در طلبِ خداوند؟

در پروسه یا فرآیندِ طلبیدن خداوند، ما چشمان خود را بلند می­کنیم و تمرکزِ خود را بر آنچه که واقعاً ماندنی ا­ست قرار می­دهیم. در این فرآیند، ما می­فهمیم که باید او را با تمام دل بطلبیم چون خارج از او هیچ امیدی برای ما وجود ندارد. بله، خارج از او برای من امیدی نیست ... برای شما امیدی نیست ... برای تو امیدی نیست ... برای ازدواج­های ما امیدی نیست ... برای خانواده‌های ما امیدی نیست ... برای کلیساهای ما امیدی نیست ... برای اجتماعی که در آن زندگی می­کنیم امیدی نیست ... برای دنیایی که در آن زندگی می­کنیم خارج از مسیح امیدی نیست.